اگر بعد از استفاده از مرطوبکننده همچنان احساس خشکی در پوستتان دارید، نگران نباشید. خشکی پوست یکی از شایعترین بیماریهای پوستی است و با ترکخوردگی، زبری، پوسته پوسته شدن یا خارش پوست همراه میشود. اکثر مردم در مقطعی از زندگی دچار خشکی پوست میشوند. ممکن است علت آن وجود موادی مانند ایزوپروپیل الکل یا سولفاتها در محصولات پوستیتان باشد. به جای این محصولات، از مرطوبکنندههایی که حاوی گلیسیرین، هیالورونیک اسید یا سرامیدها هستند، استفاده کنید. اگر مشکل همچنان ادامه داشت، مراجعه به متخصص پوست را در نظر بگیرید. در ادامه قصد داریم به علل این اتفاق و راهحلهایی برای مقابله با آن بپردازیم. پس همراه ما باشید.
آیا پوست خشک همان پوست کمآب است؟
پوست خشک به کمبود چربی و عوامل مرطوبکننده طبیعی اشاره دارد، در حالی که پوست کمآب به علت کمبود آب در پوست ایجاد میشود. هر دو میتوانند به خشکی پوست منجر شوند. کمآبی میتواند باعث شود که پوست شما حالت ارتجاعی کمتری داشته باشد و مستعد نشان دادن خطوط و چین و چروک باشد.
چرا پوست شما حتی پس از مرطوب کردن احساس خشکی میکند؟
مطمئن نیستید که چرا با وجود مرطوب کردن پوستتان بازهم با خشکی پوست دستوپنجه نرم میکنید؟ این دلایل میتواند وضعیت شما را شفاف کند:
۱- لایهبرداری نکردن
با گذشت زمان، سلولهای مرده پوست میتوانند روی سطح پوست شما جمع شوند و بافتی خشک و پوسته پوسته به آن ببخشند. لایهبرداری منظم به حذف این سلولها و بهبود بافت پوست شما کمک میکند.
۲- شستشوی بیش از حد
شستن بیش از حد پوست میتواند مولکولهای مرطوبکننده طبیعی پوست که به محافظت از سد رطوبت طبیعی پوست شما کمک میکنند را از بین ببرد. اگر پوست شما بعد از حمام سفت یا تحریک شده است، ممکن است نشانهای از شستشوی بیش از حد باشد. استفاده از شوینده بدون عطر و رنگ و مرطوب کردن دستها پس از شستشو میتواند به بهبود آن کمک کند.
۳- کمآبی یا سوءتغذیه
کمبود آب و مواد مغذی در بدن میتواند باعث خشکی پوست شود. لایه بیرونی پوست شما از حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد آب تشکیل شده است. هنگامی که پوست شما کمآب میشود، خاصیت ارتجاعی خود را از دست میدهد و مستعد خشکی میشود. اطمینان از مصرف کافی آب و رژیم غذایی متعادل که شامل ویتامینهای A، D، روی و آهن باشد، تفاوت زیادی ایجاد میکند.
۴- استفاده از یک شوینده خشن
صابونهای خشن و محصولات شوینده در خشکی پوست نقش دارند. مواد پاککنندهای مانند ایزوپروپیل الکلها، الکل بنزیل، سولفاتها و عطرها میتوانند پوست شما را تحریک یا خشک کنند. انتخاب شویندههای کرمی ملایمتر نسبت به شویندههای ژلی یا فومی بیشتر توصیه میشود.
۵- ترکیبات مرطوبکننده شما کارایی خود را از دست دادهاند
بررسی تاریخ انقضای محصولات و نگهداری آنها در مکانهای خنک و دور از گرما میتواند کارایی مرطوبکنندهها را حفظ کند. بیشتر مرطوبکنندهها ماندگاری طولانی دارند، اما باید یادتان باشد که مرطوبکننده تاریخ مصرف گذشته ممکن است به خوبی کار نکند.
۶- ممکن است پوست شما به محصول دیگری نیاز داشته باشد
انتخاب مرطوبکننده مناسب بر اساس نوع پوست اهمیت دارد. اگر مستعد خشکی پوست هستید، ممکن است به مرطوبکننده قویتری نسبت به افرادی که پوست چربتری دارند، نیاز داشته باشید. مرطوبکنندههای حاوی سرامید، گلیسیرین، هیالورونیک اسید و روغنهای گیاهی به درمان پوست خشک کمک میکنند.
۷- عوارض جانبی برخی داروها و درمانهای پزشکی
برخی داروها و درمانهای پزشکی مانند رتینوئیدها، بنزوئیل پراکسید، دیورتیکها، استروئیدهای موضعی و شیمیدرمانی میتوانند باعث خشکی پوست شوند.
۸- بیماریهای پوستی
عامل خشکی پوست ممکن است برخی بیماریهای پوستی مانند اگزما، پسوریازیس و درماتیت باشد. برخی از بیماریهای عفونی مانند گال، همراه با عفونتهای باکتریایی یا قارچی نیز ممکن است منجر به خشکی پوست شوند.
۹- آب و هوای سرد و خشک
هوای سرد و خشک میتواند رطوبت پوست را از بین ببرد. استفاده از مرطوبکننده و پوشیدن لباسهای گرم توصیه میشود. البته نباید فراموش کنیم که قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور خورشید نیز میتواند خشکی پوست را تشدید کند.
۱۰- دوش آب بسیار داغ یا قرار گرفتن در معرض آب کلردار
آب داغ و کلر موجود در استخرها اغلب لایه محافظ و روغنهای طبیعی پوست را از بین میبرند. استفاده از آب ولرم و مرطوب کردن بلافاصله پس از حمام مفید است.
۱۱- شرایط پزشکی زمینهای
برخی از شرایط پزشکی مانند دیابت، نارسایی کلیه، HIV و اختلالات تیروئید میتوانند باعث خشکی پوست شوند. تغییرات هورمونی مرتبط با یائسگی و بارداری نیز در این زمینه تاثیرگذار هستند.
۱۲- ژنتیک و نژاد
برخی افراد به طور طبیعی بیش از دیگران مستعد خشکی پوست هستند. برای مثال، سیاهپوستان علائم بیشتری از خشکی پوست مانند پوسته پوسته شدن را نسبت به سفیدپوستان گزارش میکنند.
۱۳- پیری
با افزایش سن، خشکی پوست بیشتر میشود. این امر به دلیل کاهش غدد عرق و چربی و همچنین افزایش خطر ابتلا به بیماریهای مزمن است.
به علاوه، خشکی پوست میتواند به عنوان یک عارضه جانبی برخی داروها رخ دهد. برخی از این داروها، مانند رقیقکنندههای خون یا داروهای قلب و فشار خون، معمولا برای افراد مسن تجویز میشوند.
علائم خشکی پوست
خشکی پوست ممکن است به صورتهای زیر ظاهر شود:
- احساس سفتی
- پوست خشن
- پوسته پوسته شدن
- ترکهایی در پوست که ممکن است خونریزی کنند
- خارش
- چین و چروک یا خطوط
روش صحیح مرطوب کردن پوست خشک
اینکه به چه صورت از مرطوبکننده استفاده کنید، میتواند اثربخشی آن را بیشتر کند و از فواید بیشتری بهرهمند شوید.
بلافاصله بعد از استحمام از مرطوبکننده استفاده کنید
بهترین زمان برای استفاده از مرطوبکننده، بلافاصله پس از حمام و خشک کردن پوست با حوله است.
مرطوبکننده مناسب را پیدا کنید
استفاده از مرطوبکنندههای حاوی کره شی، روغن معدنی، لانولین، لاکتیک اسید، روغن جوجوبا، هیالورونیک اسید و گلیسرین میتواند کمککننده باشد.
صبحها و قبل از خواب پوست را مرطوب کنید
استفاده از مرطوبکننده سبک در صبح و مرطوبکننده سنگینتر قبل از خواب، تماس محصول با پوست را به حداکثر میرساند. برای مرطوبکننده روزانه خود، محصولی را در نظر بگیرید که دارای سطحی از محافظت SPF باشد. جلوگیری از آسیبهای ناشی از نور خورشید نیز میتواند به جلوگیری از خشکی بیش از حد پوست کمک کند.
از تونر آبرسان استفاده کنید
تونرهای آبرسان به آمادهسازی پوست برای مرطوبکننده و بهبود نگرانیهای خاص پوستی مانند خشکی کمک میکنند. شما معمولا بهترین نتایج را هنگام استفاده از تونر بعد از شوینده و قبل از سرمها و مرطوبکنندهها دریافت خواهید کرد.
از سرم استفاده کنید
استفاده از سرمهای حاوی مواد فعال مانند هیالورونیک اسید یا ویتامین C قبل از مرطوبکننده میتواند موثر باشد.
به جای لوسیون از کرمها استفاده کنید
کرمها و پمادها ضخیمتر هستند و میتوانند برای پوستهای بسیار خشک موثرتر باشند.
عوارض بالقوه خشکی پوست
پوست خشک میتواند باعث ترک خوردن و افزایش خطر عفونت شود. اگر پوست خشک شما دچار خارش شود و آن را بخراشید، ممکن است آن را پاره کنید. پارگی پوست میتواند احتمال ابتلا به عفونت را افزایش دهد. در صورت مشاهده علائم عفونت مانند پوسته زرد، ترشح یا چرک، تورم و قرمزی، به پزشک مراجعه کنید.
خشکی پوست گاهی اوقات میتواند به عنوان نشانهای از برخی بیماریها مانند دیابت یا بیماری کلیوی رخ دهد. دیابت همچنین میتواند خطر عوارض جدی ناشی از زخمها و عفونتهای پوستی را افزایش دهد.
چه زمانی باید به متخصص پوست مراجعه کنیم؟
خشکی پوست معمولا جدی نیست و اغلب با تغییر شیوه زندگی یا مرطوب کردن مکرر بهبود مییابد. با این اوصاف اگر:
- احساس خارش دارید که با خواب یا فعالیتهای روزانه شما تداخل میکند
- علائم عفونت مانند تغییر رنگ یا تورم را مشاهده میکنید
- بثورات، زخم یا ترکهای همراه با خونریزی ایجاد شده است
- پس از استفاده از مرطوبکنندهها یا سایر درمانهای خانگی بهبودی مشاهده نکردهاید
مراجعه به متخصص پوست ضروری است.
الا بیوتیفای این مرطوبکنندهها را به شما پیشنهاد میدهد:
کرم رطوبترسان تالگو
این ژل مرطوبکننده بدون احساس سنگینی، پوست را در تمام طول روز آبرسانی کرده و رطوبت آن را حفظ میکند.
کرم رطوبترسان سیلکی اکلادو
یک کرم مغذی است که رطوبت انواع پوست را به خوبی تامین میکند. این کرم رطوبترسان چین و چروکها را کاهش و با تقویت سد دفاعی پوست، سلامت آن را افزایش میدهد.
کرم رطوبترسان آزولین اکلادو
این محصول حاوی ۷ نوع هیالورونیک اسید است و به خوبی پوستهای خشک و کمآب را آبرسانی و رطوبترسانی میکند.
جمعبندی
با انتخاب محصولات مناسب و رعایت نکات مراقبتی، میتوانید بهبود قابل توجهی در وضعیت پوست خود مشاهده کنید. اگر خشکی پوست به یک مشکل دائمی تبدیل شود، مشاوره با متخصص پوست میتواند راهنماییهای موثری به همراه داشته باشد.
